Projekty

Pasy zebry to metafora wyboru: każdy nosi swoje inaczej. Kampania rozkłada to na trzy akty. Wybór makijażu przez telefon, przejście po podświetlanym wybiegu w kształcie Z, przejście przez zwykłą zebrę na ulicy.

Key visual nie jest osobnym projektem banera. To kadry z filmu, które wchodzą w szablony z brandbooka. Jeden materiał, wiele nośników, zero dodatkowej produkcji.

Casting czterech postaci zrobiony w całości generatywnie, z arkuszem postaci, żeby ta sama twarz wracała w każdym ujęciu. Wiek od dwudziestu do sześćdziesięciu lat, różne typy urody.

Na targach handlowiec ma dwie minuty i katalog papierowy, który waży tyle, ile waży. Nie da się w nim pokazać zestawu, w którym produkty łączą się ze sobą, ani sprawdzić potem, co ludzi realnie zainteresowało.

Zbudowałem aplikację na tablety, która działa bez internetu i po zakończeniu targów oddaje raport z zachowań zwiedzających. Katalog po polsku i angielsku, przełączany jednym dotknięciem.

U jednej marki goście wchodzili przez siatkę produktów, u drugiej przez pasek zestawu. Ten sam silnik ujawnił dwa różne wzorce zachowania. Tego nie widać z katalogu papierowego.

Marka własna, prowadzona od znaku po okładki i merch. Czerwień i czerń, surowa typografia, logotyp budowany na przekreśleniu.

Tu odpowiadam za wszystko: nazwę, znak, system okładek, teledyski i materiały koncertowe. To jedyny projekt, w którym jestem jednocześnie klientem i wykonawcą, więc widać w nim decyzje bez kompromisu.

Nie wizytówka zespołu, tylko przedłużenie płyty. Ciemny kadr, ziarno, sylwetka we mgle. Strona ma to samo napięcie, co materiał, który zapowiada.

Zbudowana we Framerze, od projektu do publikacji bez developera. Wideo w tle, przewijane sekcje, miejsce na single, koncerty i nagrania ze studia.

Dwie marki FMCG, jeden skalowalny proces: research, storyboard, styleframes, animatic.

Frugo Wild Punch zagrało nostalgią lat dziewięćdziesiątych, styl ośmiobitowy i glitche. Black Energy dostało sztywny grid, który ściągał wszystkie komunikaty do jednej nocno-energetycznej narracji.

Cztery nazwane kierunki: cinematic casual, drapieżnik miasta, zdobywca trasy, techwear. Każdy z własnym światłem, kadrem i typografią.

Nazwa kierunku jest tu narzędziem, nie ozdobą. Na spotkaniu broni się zdanie, nie obrazek.

Dwadzieścia pięć kreacji z kampanii e-commerce: key visuale, packshoty, formaty społecznościowe i banery sezonowe.

Wszystkie zbudowane na jednym systemie komponentów, dzięki czemu pakiet pięćdziesięciu banerów schodził w półtora dnia zamiast trzech i pół.

Czternaście klipów z sześciu lat: formaty społecznościowe, kampanie produktowe i materiały generowane.

Ruch ma zatrzymać kciuk i przesunąć wynik. Animuję pod platformę, format i cel kampanii, nie pod portfolio.